1 Eylül 2005 - Yalova/Çiftlikköy
Ben terk etmeyi bilmem,
Öyle veda etmeyi de bilmem zaten,
Çantamı bile almam yanıma, hiç kimseye bir şey demeden giderim.
Vedalar çok zor bir imtihandı benim için,
Gözlerimden yaş akacak diye kendimi sıkar, gülümserdim.
Bu hayatta sadece veda etmeyi öğrenemedim,
Terk etmeyi ise en acılı şekilde,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta