Terk Etmedi Sevdan Beni Şiiri - Yahya Ka ...

Terk etmedi sevdan beni,
Şafaklara darlandım,
Mavzer yatağında bir gül gibi,
Zulmün ortasında dik ve taze...
Yüreğimde bin yıllık bir sancı,
Sırtımda kör bıçak izleri,
Ama teslim olmadı bu can,
Sana susadı, sana acıktı,
Sana yandı bu kurak topraklar misali.

Terk etmedi sevdan beni,
​Dağların ardı boran,
Dağların ardı ayaz...
Zemheri vurdu düşlerimi,
Kuşatıldım dört yandan;
Sustu kuşlar, sustu pınarlar,
Bir ben susmadım, bir de senin adın.
Hücremde bir parça ekmeği böler gibi,
Böldüm karanlığı ikiye,
Bir yarısı hasret, bir yarısı umut.

Terk etmedi sevdan beni,
​Ah be gülüm, ah be sevdam...
Gözlerin gelir oturur karşıma,
Demir parmaklıklar erir,
Duvarlar dile gelir de konuşur.
Prangalarım çiçek açar,
Zincir sesleri türküye durur.
Çünkü sen varsın,
Çünkü sevdan bir onur kavgasıdır,
Çünkü sevdan, yaşamaktır inadına.

Terk etmedi sevdan beni,
​Ay batar, güneş doğar sanırlar,
Oysa benim güneşim sensin.
Zindan karanlığında sönmeyen,
Rüzgarda savrulmayan,
Yedi kat yerin dibinde bile
Kök salan tek gerçeğim...
Diz çöktüremedi ne açlık, ne yalnızlık,
Ne de celladın soğuk nefesi.
Beni ayakta tutan o büyük sır,
Terk etmedi sevdan beni...

17.04.2022