Dünde kaldı boynuma astığım iplik.
Tekmeleyeceğim tabureye oturuyorum artık.
Oturup düşünüyor ve defterimi çıkarıp bir boş sayfa yirtiyorum. Yazıyorum içimde kalan beni yaralayan anıları, ne kadar kalmışsa üstelik. Sonra alıyorum tutuyorum başımın üstünde bir müddet daha. Gidecekler artık biliyorum , Allah'ım dan umduğum medet , tutuyor beni buracikta. Sonra kağıdı kül tabağında yakıyorum. Bekliyorum küllensin , küllensin ki bitsin gitsin içimdeki beni benden ettiğim terk edişlik.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta