Terezina....
İsmini hatırladım dün gece, gördüğüm bir kağıt sayfasında.
Beynimin 15 yıldır gebe kaldığı düşüncemin doğum sebebi Terezina.
İsminin geçtiği her an dudaklarımda bir gemi vuruyor karaya.
Rodos'un narin çiceği...
Gözlerini hatırladıkça gökyüzüne nispet yapıyorum ve binlerce güneş doğuyor saçlarında.
Dünden beri perdeyi aralamıyorum, daha doğrusu sen aklıma gelince gökyüzüne ihtiyaç duymuyorum.
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta