Anlatamam anlamadım neler oluyor hayatta
Tutamam'ki bulutları düşenler düşer zaten
Bir dağ gibi yüksek herşey rüzgarların arasında
Bir dal gibi kırık düşük yalnızlığın ortasında
Ben kimsenin hayali değilim
Hiç kimsede hayalim olmasın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta