Karanlık geceler, yüreğim sessîz.
Bakarken uyuyan, gözler utansın!
Yâd ellerde kalmış, kimi-kimsesiz.
Kıymetin bilmeyen, sözler utansın!
Özüme, özüm de! Olur mu böyle...
Gönüller sâhibi, durur mu böyle...
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta