Karanlık geceler, yüreğim sessîz.
Bakarken uyuyan, gözler utansın!
Yâd ellerde kalmış, kimi-kimsesiz.
Kıymetin bilmeyen, sözler utansın!
Özüme, özüm de! Olur mu böyle...
Gönüller sâhibi, durur mu böyle...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta