Yeryüzünde beyhude ahdin vefası gibi,
Körelmiş emojiler, ölü akıllar ve kötülük diri.
Yalnızlık zirvesi, cennetleri cehennemin dibi.
Kesik kulak, kolpa gururuma kulak versene bi.
Evvelim kocaman orkestra, çello uğultusu,
Bugün benim sesim, ahirim ölüm konçertosu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta