Issız bir adada
Zamanı dinlerken
Ağır ağır geçiyor kervan
Öykülerin üstünden
Memnuniyet duygusu
Olacağı aklıma gelmezdi
O kabarık günlerde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel..........Zaman zaman tenhalığa da ihtiyacımız var.........Tebrikler......Sevgiyle kalın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta