Ten-i Nişânî Şiiri - Aşık Şahı Kebir

دلِ من پر از هجرت در این شب‌های دور
بی‌تو هر روز و شبم، جان و جهانم نیست
ماندن آموختم از تو، که تویی صبور
در وجودم زِ صبرِ تو هیچ نشانی نیست

ای حبیبم، تو جانِ منی، در دلِ ویرانِ منی
ای دلبرِ یگانه، تو مونسِ پنهانِ منی
تو دعایِ منی، روشنیِ سینه و ایمانِ منی
در کنارِ من از تنِ تو هیچ نشانی نیست

من عاشقِ شاهِ کبیرم، بی‌تو زمانم نگذرد
یک لحظه‌ام هزار سال شد، آتشِ من نگیرد
بی‌تو زیستن مرا در این جهان معنا ندارد
مرا تو بکش، به غیرِ تو مرا رضایی نیست

عاشق شاه کبیر

Farsi okunuş:

Del-e men por az hecret der în şeb-hâ-ye dûr
Bî-to her rûz u şebem, cân u cihânem nîst
Mânden âmûhtem ez to, ke to-î sabûr
Der vucûdem ze sabr-e to hîç nişânî nîst

Ey habîbem, to cân-e menî, der del-e vîrân-e menî
Ey delber-e yegâne, to mûnis-e pinhân-e menî
To duâ-ye menî, rûşenî-ye sîne vu îmân-e menî
Der kenâr-e men ez ten-e to hîç nişânî nîst

Men Âşık Şâh-ı Kebîr’em, bî-to zamânem ne-guzered
Yek lahze-em hezâr sâl şod, âteş-e men ne-gîred
Bî-to zîsten merâ der în cihân ma’nâ nedâred
Merâ to bekoş, be gayr-e to merâ rızâî nîst

Âşık Şah-ı Kebir

Kalbim hasretinle dolu, bu uzak gecelerde.
Sensiz her günüm ve gecem, ne canım kalıyor ne dünyam.
Senden öğrendim kalmayı, çünkü sen sabrımsın.
Ama varlığımda senin sabrından hiçbir nişan yok.

Ey sevgilim, sen benim canımsın, benim yıkık kalbimsin.
Ey tek güzelim, sen benim gizli sırdaşımsın.
Sen benim duamsın, göğsümün aydınlığı ve imanımsın.
Ama yanımda, bedeninden hiçbir iz, hiçbir nişan yok.

Ben Âşık Şah-ı Kebîr’im, sensiz zaman geçmez
Bir anım bin yıl oldu, yanan ateşim sönmez.
Sensiz yaşamın bana bu dünyada hiçbir anlamı olmaz.
Beni sen öldür, senden başkasına rızam yok.

Âşık Şah-ı Kebir