TEMMUZ ŞİİRLERİ

Kaç mektup yazdım sana, veremedim postaya,
Bir gül gönderemedim, elindeki desteye.
Merhametin yok mudur, cana garaz eylersin,
Hiç başka bul denir mi, yüreğinden hastaya.

13 Temmuz 1986 – Pazar / Ödemiş
..

Öğren Önce Dinini

İstersen dünyanın bir cennete dönmesini,
Bırak siyaseti, onun çekişmelerini.
Öğren önce dinini, uygula gereğini.
Göreceksin, siyasetin de düzeldiğini.

..

Kaderim bu bilirim, asla etmem şikâyet,
Tanrı’nın hükmü neyse, başa gelir nihayet.
Et bakalım cefayı, gün senin Ey Sevgili!
Görürsün katlanmayı, bana dönerse şayet.

28 Temmuz 1985 – Pazar / Ödemiş
..

Galiba çekimserdi ruhu Bezmielest’de
Cömertliğine cömert, mert olmasına mert de,
El attığı tüm taşlar kor kesilip eriyor
Nefsinin Mina’sında şeytanla başı dertte.


YUSUF BİLGE
..

Nadan muhabbetinde ağır basar söz külü
Ve cahil darasını çekmez irfan baskülü;
Amma sevgi dendimi niceliksiz görürsün,
Hoyrat gafına meftun nitelikli has gülü...


YUSUF BİLGE
..

Naz körüğü tavsarmış emel tava gelince
Ve can parlarmış canan ruh eşini bilince
O sevgi çeliğine çifte su vermek için
Aşk yazılmaz okunur belki de örs dilince...


YUSUF BİLGE
..

İyi niyet sakarı, devrik cümle pot kırar;
Garibim el delisi, dili beline zarar;
İşgüzarlığı bile mizah konusu izah,
Akasya pilavında salkım çiçeği arar.


YUSUF BİLGE
..

İtaat Etmen Gerek

'Bilgisizce iş yapmayın' demektir, 'bilmediğiniz şeyin ardına düşmeyin'
demek.
O halde, yaratılışın elçisi olan isbatlı bilime itaat etmen gerek.

Berlin, 31 Temmuz 2009.
..

Süte margarin teper, sorsan, manda kaymağı;
Sirke diyerek içer tuz ektiği konyağı;
Aydın Müslümanları kafir gören densizin,
Eli tesbih çekerken beyni küfür manyağı...


YUSUF BİLGE
..

Hayatta iki dostum var
Biri kahvem biri sigaram
İkisi olunca yanımda
Ne keder kalır ne de gam


Temmuz 2009 – Yenipazar cezaevi
..

Çok uzak diyarlardan gelmiş yorgun sefirim,
Aç kapını bekletme, Tanrı’dan misafirim!
Gönlüm aşka düşeli, kıblegâhım sen oldun,
Sanki Tanrı dururken, kula tapan kâfirim.

30 Temmuz 1987- Perşembe / Ödemiş
..

Çaldığı her minareye bir kılıf uyduran hırsız,
Suçu Müezzin’e yıkar İmam’ı kışkırtır arsız;
Abartıdan kasıt ibret, nice masum böyle suçlu,
Hele dijital isnadın Kadı’sı hepten tutarsız....


YUSUF BİLGE
..

Gün geçer üzerinden, sararır hatıralar,
Sızısı dinmese de, kabuk bağlar yaralar.
Duyulmaz kuş sesleri, buğulanır çiçekler;
Perde düşer gözlere, değişir manzaralar.

Temmuz 2000 / Ödemiş
..

Aşk kalbine düştü mü yandın demek bir kere,
Çırpındıkça yüreğin, büyür gider o katre.
Sığmaz için içine, dar gelir tüm kâinat,
Onu düşünür daim, bedeninde her hücre…

4 Temmuz 1991-Perşembe / Konya
..

Bu muydu felek senin, bana biçtiğin kaftan?
Liflendi iplik iplik, söküldü her taraftan.
Düştüm kara sevdaya, hüküm giydim müebbet,
Unutuldum zindanda, kestim umudu aftan.

23 Temmuz 1989 – Pazar / Ödemiş
..

Tehlikeli sahnenin rol keseni bir başka;
Hileyi farketmeyen seyirci gelir aşka;
Rus ayısından mülhem sevdiği postu döver,
Bıyıklı duplöründen kopya çeken matruşka...


YUSUF BİLGE
..

Sevginin kök anlamı karşılıksız vermektir;
Empati yöntemiyle sır gönüle girmektir;
Hicran, özlem ve sitem işin tuzu biberi,
Aşk ayrı yastıklarda aynı düşü görmektir...


YUSUF BİLGE
..

Kalmadı bir heyecan, geçen renkli bahardan,
Hiç haber de gelmiyor, giden sevgili yardan.
Demek mevsimi geçti, aşkın, sevdanın gönül,
Bir kuş olup uçarak, gitmek var bu diyardan.

23 Temmuz 1985 – Salı / Ödemiş
..

Bakma artık yüzüme, göz ucuyla gizliden;
O kara günden beri, artık bir ölüyüm ben.
Yüreğime hançeri, vurup da yıllar önce,
Sen değil misin beni, kan revan koyup giden?

23 Temmuz 1988 - Cumartesi / Ödemiş
..

Çok bekledim seni ben, döneceksin sanarak,
Yıllar yılı aşkınla gece gündüz yanarak,
Gündüz hayalimdeydin, geceleri rüyamda,
Her dem seni yaşadım, düşlerime kanarak.

6 Temmuz 1991-Cumartesi / Konya
..