Temmuz Şiiri - Hakan Özüçelenk

Her Temmuz artık elem.
Boş artık bu alem.
Dağıldı gitti, ailem.
Iki can eksik sülalem.

Temmuz sıcağını sevmem.
Bu ayrılık için kader diyemem.
Üzüntümü def edemem.
Bir yılda iki ayrılık, hazmedemem.

Yaşam yolu sürdükçe kazasız olmaz.
Kaybettiklerimizin yeri dolmaz.
Ölenler gitti, sesini duymaz.
Kalanlarda bundan kaçamaz.

Yaş altmış üç, daha ilerisi güç.
Çöl için bazan yetmez hörgüç.
Her insanın yaşamı değil aynı ölçüt.
Sevenlerim yok ama sevgisi hep tüt.