Üç değil yüz dönüm olsa da bostan
İnsanoğlu tembel biri değildir.
Ufak bir karınca yazarken destan,
İnsan o mahluktan geri değildir.
Binmezse o nazik sırtına yükler
Hem büyükler kınar hem de küçükler.
Dereler, tepeler, geniş düzlükler
Gez dolaş, volta at yeri değildir
Bir baltaya sap ol, görevden kaçma
İtibarı alıp yerlere saçma.
Sağlamsa el ayak kula el açma,
O para alnının teri değildir.
Kar da olsa yerde cam gibi buz da,
Durma çalış terlesen de temmuzda.
Yata yata büyür deme karpuz da,
Bu söz insan için cari değildir.
254.04. 2026 İstanbul
Kayıt Tarihi : 25.04.2026 14:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!