Tekvir
Sarınca gönlünü bi duman
Durur dünya durur zaman
Her şey bitti dediğin o an
Birden çıkıp gelir umut
kelimeler de bir bir susunca,
gözlerin senin yerine konuşunca
küllerinden doğar gibi koşunca,
tutar ellerinden seni umut
yanmış içim yanmış dışım,
herkesi ben dost sanmışım
geceye gün gibi dalmışım,
gün doğmadan doğarmış meğer umut
Yıkıldım sandığın o yerde
açılır hayatta son perde
Kaybolsan da kendi içinde
tarif eder sana yolunu umut
gerçekler tek tek susunca,
kalbin senin yerine konuşunca
küllerinden doğar gibi koşunca,
tutar ellerinden seni umut
yanmış içim yanmış dışım,
herkesi ben dost sanmışım
geceye gün gibi dalmışım,
gün doğmadan doğar yine umut
güneş dürülüp karardığında,
yıldızlar sönüp döküldüğünde,
içindeki ateş seni yaktığında kurtarmaz artık seni umut
dağlaaar yürüyünce yollarında,
denizler alev alev kaynayınca,
cehennem ateşi harlayınca,
affedilmeyi sen unut
Kayıt Tarihi : 26.06.2026 22:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!