9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Tekrarın özü,
Her nefeste, aynı havayı içine çekip veren, o ciğerler,
Rutinlerin, o şaşmaz matematiğinde bulunan, o gizli güvenlik hissiyle,
Mevsimlerin peşi sıra gelip gidişindeki, o bilge ahenk gibi,
Alışkanlık veya sığınak..
Hiçliğin sesini, binlerce kez dinlemiş duvarlara rağmen,
Kendi aksiyle, göz göze gelip, yine aynı sureti görürcesine,
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta