Tekin Çakır Şiirleri - Şair Tekin Çakır

Bir fotoğraf çekmiştim
Yıllar önce…
Bir akşam üstü Fatsa sahilinde

Ortada bir adam
Sarılmıştı sağ yanındakine

kırmızıydı
alaca karanlığıma düşen
kırmızıydı İçimde nar nar ezilen
ve dönülmez akşamlarda dem dem
içilen kırmızıydı

Koşuyordum
Gücüm yettiğince
Koşuyordum tüm gücümle
Kesiliyordu nefesim

Bağırıyordum lakin çıkmıyordu

Gölgenin de gölgesi
Olur mu demeyin
Var

Ve dahası da
Kuklayı da oynatanlar

Bir saf çocuktum
Anadolu’da...
Ücra bir köyde yaşıyordum
Hem çekinir hem ürkerdim
Kurbağalardı en büyük korkum
Ve dahi en büyük derdim

Dedim ki; ey deli
Bırak söylenmeyi
Kaldır kafanı bir bak
Nasıl da uçuyor kuşlar

Ve deli dedi ki;

Soluyordu renkleri
Batıyordu güneşleri
Laldi dilleri
Susuyordu türküleri
Ve günden güne…
Düşüyordu yüreğimden

Çocukluk bisikletim
Toz pembe bir hayaldi
Hayalimdeki bisikletin
Rengiyse mavi...

Bisiklete binerdim

Ne çıkar
Bitmişse bahar
Ne çıkar bitmişse yazlar
Gelmişse sonbahar
Ne çıkar...

Usul usul
Bir fısıltı derinden
Dinledim..
Esen rüzgardı serinden
Neden acaba
Böyle neden ürkek ve yılgın eser