TEKERLEKLERİMİZ UMUT
Biz tekerlekli sandalyemizden kurtulmak istemiyoruz,
çünkü o bizim yükümüz değil, yol arkadaşımız.
Hayatı ayakta değil belki,
ama dimdik bir yürekle karşılıyoruz.
Tekerleklerimiz acziyet değil,
direnişin sessiz izidir.
Her dönüşünde sabrı,
her izinde mücadeleyi taşır.
Bize engel dedikleri şeyler,
aslında geçmeyi öğrendiğimiz kapılardır.
Bakışlarla örülen duvarları
inancımızla yıktık biz.
Koşmadık belki ama vazgeçmedik,
düştük sanıldık ama büyüdük.
Yollar daraldığında umut genişledi,
hayallerimize hiçbir rampa yetmedi.
Biz tekerlekli sandalyemizle
bütün engelleri aşmak istiyoruz.
Çünkü özgürlük, yürümek değil;
kendin olarak var olabilmektir.
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 00:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiir, tekerlekli sandalyeyi bir eksiklik değil, yaşamın bir parçası olarak gören bireylerin sesidir. Toplumun çoğu zaman “kurtulunması gereken” olarak gördüğü tekerlekli sandalye, bu dizelerde bir güç ve direniş sembolüne dönüşür. Şiir, fiziksel engellerden çok zihinsel engellerle verilen mücadeleyi anlatır. Yolların daraldığı, bakışların ağırlaştığı anlarda bile umudun ve inancın nasıl ayakta kaldığını vurgular. Anlatılan hikâye; vazgeçmeyen, kendisiyle barışık ve özgürlüğü yürümekte değil, olduğu haliyle var olmakta bulan insanların ortak yolculuğudur. Bu şiir, tekerlekli sandalyeyle hayatı aşanların onurunu ve kararlılığını edebiyat aracılığıyla görünür kılmak için yazılmıştır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!