Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Subjektifin kadrajından çıktığı kadar objektiftir görmek...
Kendinden olandan bir iki adım geri adım atıp, kendini net görmesi bir başına kalan ahlat ağacının...
Optiğin en bariz yanılsaması nefis aynasındaki görüntü. Olunan değil, olunmak isteneni görmek. Oysa o aynanın buğusuna "beni yıka" yazacak kadar, kirini farkına varıp, tekâmülün yoldaşlığına, acı konuşan dostluğuna razı olmak...
...
Sevgili öğretmenim sonsuz teşekkürlerimle...
Yüreğimin bağını düşürdün... :)
Yüreğine afiyet...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta