Her şey hiçbir şeye benzemez iken,
hiçbir şey her şeye benzedi.
Umut beş benzemezle blöf yaptı da,
full yaşam pas geçti.
Flu olan netleşti, göz kamaştırdı.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Subjektifin kadrajından çıktığı kadar objektiftir görmek...
Kendinden olandan bir iki adım geri adım atıp, kendini net görmesi bir başına kalan ahlat ağacının...
Optiğin en bariz yanılsaması nefis aynasındaki görüntü. Olunan değil, olunmak isteneni görmek. Oysa o aynanın buğusuna "beni yıka" yazacak kadar, kirini farkına varıp, tekâmülün yoldaşlığına, acı konuşan dostluğuna razı olmak...
...
Sevgili öğretmenim sonsuz teşekkürlerimle...
Yüreğimin bağını düşürdün... :)
Yüreğine afiyet...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta