Anlık olur gelir geçer boran,
Soluksuz zaman akar gider durmaz...
Hüzünlü bir Mayıs durur, çocuksu,
Kahpeliğe inat koca çınarlar gibi...
Yakar, sönmez alevli ateşler ortalığı,
Kimsesiz değil bu sevdalar, bileler...
Denizin sonsuzluğu vardır elbet ufuğu gözler,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta