Dik başlı,haşin bir kıza benzerdi,
Yitirmeden gönlünü,
Bu kıyı şeridi.
Ot bitmez, keçi yürümezdi üstünde,
Her yer dağ, taştı...
Düştü bir derde,
Önce kalbi kırılıp taştı...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




"BÜTÜN NEFİSLER-FANİ ŞAHISLAR- ÖLÜMÜ TADICIDIR!" -ayet-i kerime meali-
"Sevda" , yeni dilde ve tıp dilinde adına "Melankoli" denilen çok tehlikeli bir akıl ve ruh hastalığının eski dildeki adıdır.
"Aşk", "İşk" kökünden gelme ve mana olarak da; -Tıpkı sarmaşığın kendisini ayakta tutan canlı payandalarına yaptığı gibi- sevenin sevdiğini severken boğup öldürmesi demektir.
Hayırlı, fıtri ve meşru muhabbetler dilerim Necip bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta