Tek Suçlu Ay Şiiri - Yağız Şeker

Gece oldu.
Sokak sessiz,
binalar ışıksız.
Benim de bazı sorularım var,
cevapsız.
Ay o kadar parlak ve güzel ki
başka bir şey yapmasına gerek yok.
Tıpkı sevdiğim insanlar gibi.
Empati duygumun dehşetindeyim.
Birilerini suçlamalıyım.
Kendimi değil
ailemi,
arkadaşlarımı,
çevreyi ve devleti
ama yapamadım.
Kendime teselli ararken,
onlara da üzülmekle kaldım.
Bu ay çok acımasız.

YAĞIZ ŞEKER