Tek Sahibi Fethi'sin

Fetih Türkü Hikayesi Hicret’in o fırtınalı, hırçın ve rüzgar gibi esip geçen hallerinin ardındaki en büyük sığınak, eşi Fetih’ti. Fetih; duruşuyla, edebiyle ve beyefendiliğiyle etrafına tam bir güven ve huzur hissi yayıyordu. Karısının o ani parlamaları, sert sözleri ve ele avuca sığmaz hırçınlığı karşısında adeta derin, sakin bir liman gibi durmayı biliyordu. Hicret ne zaman bir rüzgar gibi esse, Fetih o sessiz ve usul sevgisiyle ona kucak açıyor; bir bakışıyla karısının içindeki o fırtınayı dindiriyordu. Aralarındaki bu zıtlık, birbirlerini tamamlayan en büyük bağa dönüşmüştü. Kendi hırçınlığının farkında olan Hicret, eşinin bu sabırlı, adeta bir beyefendi gibi duran asil tavrı karşısında gönlünün nasıl fethedeildiğini anlatmak istedi. Bu eser; bir kadının kendi hırçınlığını kabul edip, eşinin o edep dolu, uysal ve sakin sevgisine duyduğu derin minnetin hikayesidir. Hicret'in ağzından dökülen her söz, usulca sevmeyi bilen ve bir gönlü zarafetle fetheden Fetih'e yazılmış bir sevgi vesikasıdır.