Tek Kurşun Şiiri - Erdin Şallıel

Bilmiyorum, bu kaçıncı uykusuz gece...
Ama kararlıyım — artık sensiz geçen son gece.
Karanlıklar içinde, hayatımı noktalayacağım yere
Adım adım yaklaştım.
Masamın çekmecesinden,
7.65’lik silahımı aldım.
Elimde duruyordu,
Senin tarafındansa yazılmış bir ölüm fermanı gibi.

Damarlarımda akan kan sanki donmuştu.
Kesilen bir çınar gibi yere devrildim o an.
Ölüm, tek parmağımın ucundaydı.
Hiç düşünmeden tetiği çektim.

Sessizliğin içinden çıkan o ses,
Duvarlarda yankılanıp
Kulaklarımda “klik” diye çınladı.
Sanki benimle alay ediyordu.
Ama o anda…
Silahta, hayatım gibi, bomboşmuş.

Kararlıydım!
Bu gece benim için sensiz son gece olacaktı.

Yeniden doldurdum silahımı.
Anıları bir bir yere yatırdım—
7.65 mermileri gibi.
Sonra şarjörü alabildiğince doldurdum.
Tek bir hareketle,
Mermiyi verdim namlunun ağzına.
İçi hatıra dolu silahı
Şakağıma dayadım.
Hiç düşünmeden tetiği çektim...

Silahtan çıkan ses haykırıyordu:
“Seni seviyorum!”

Tüm hatıralar beynimden çıkıp
Etrafa savruldu…
O an, sadece yalnızlığımı öldürdüm.

Aşkım…
Anlasana.