Solmuş Fotoğraf Şiiri - Nail Ergun

Biricik küçüğüm bir gün beni arar-sorarsa
Ona her gün sabırla seni arıyordu dersiniz.
Çoktandır senden haber alamamasını da
Hep iyiye, hep hayra yoruyordu dersiniz.

Üstü başı perme perişan vaziyette
Saçı sakalı birbirine karışmış halde
Kendisi tanınmayacak bir durumdayken
Gelene geçene seni soruyordu dersiniz.

Mecnun gibi sokaklarda gezip, dolaşıp
Elindeki eski bir fotoğraftan sana bakıp,
Kirli parmaklarıyla solmuş resmini okşayıp
Hep, için için, sessizce ağlıyordu dersiniz.

Yağmurda, karda, fırtınada, boranda,
Yaşadığı her an, en zor şartlarda
Senden kalan tek hatıra solmuş fotoğrafı
Canından daha çok koruyordu dersiniz

İlk kez karşılaştığınız sokağın başında
İlk tanıştığınızda oturduğunuz masada
Bir soluk fotoğraf, bir kurumuş çiçekle
Her gün senin gelmeni bekliyordu dersiniz.

Birgün birileri bizim ile ilgili soru sorarsa
Ne olduysa ayrı düşüp uzaklaştılar ama
Sırılsıklam mı desem, körkütük mü desem
İşte ikisi de birbirini öyle seviyordu dersiniz