tencereden kepçeyle alırken yemeğini
isli parmakları titriyordu
bakmaya utanıyordu yüzüme
güne borçluydu sanki
saklıydı titreyen avuçlarında yarının ekmeği
yaşlıydı ağlamadan geçecek kadar günden
o kadar da gururluydu
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta