9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Bu içinde bulunduğum, hissettiğim aydınlık,
Ve her içime, bir soluk aldığımda, duyduğum o esinti,
Sadece, bunun için var olabilirdi, bir varlık,
Öyle de canlısın,
Bir anda, karşımda belirebilirsin,
Bu senin varlığın, neden bu kadar eşsiz diye, soruyorum kendi kendime,
İçinde insanın, bir gökkuşağı oluşturuyor,
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta