Taze yaprak Şiiri - Dağlar Özügüç

Zamanın derinliklerinde
Tortu gibi biriken saatler
Bizi hiç tanımamışlar
Çektiklerimiz öylece alıp saklamışlar
Oysa geceden mısralarımıza sığınarak
Kelimlerimizi kanatan hislerin
Yaralı yüreğimizdeki izleri
Bu gün yeniden kabarıp toparlandılar
Birazdan güneş doğacak
Odamın soğuk duvarlarına ışığı vuracak
Gölgelerin dansı başlayacak
Yeşil kalmayı başarmış bir taze yaprak
Penceremin kenarından el sallayacak
Dallarındaki suskunluğu büyütmeden
Begonvillerin açacağı zamana kadar
Uzun kış akşamlarında nöbette kalarak
Beni yalnız bırakmayacak