Yaz Katip Yaz Şiiri - Hüdaverdi Öz

Ben anlatayım, sende katip ol dinle...
Al kalemi, hikayemi yaz gardaşım.
Saysam, sırtımda hançer yarası, binle
Eksiği var, fazlası yok bil gardaşım.

Yoruldum, onu bunu sırtta taşımaktan
Yoruldum ben, dünya ile boğuşmaktan
Yoruldum ben, zaman ile yarışmaktan
Yetişmez...yirmidört saat az gardaşım.

Doğdum, yürüdüm hayli zaman yürüdüm
Austos ayında, damda kar kürüdüm
Ağladım...muhanete güler gözüktüm
İsterinden çok, istemez var gardaşım.

Ömrüm gurbette geçti, gönlüm kederde
Koşturdum...bedenim yıllardır seferde
Bulması zor imiş, huzuru bu devirde
Dünya deniz, ben ise bir sal gardaşım.

Bir efkar basar, kelimeler sıralanır
Bir dala bassam, elli dal yaralanır
Ecel gelir, ruh bedenden kanatlanır
Bende, ne derman kalır nede can gardaşım.

Anlatsam kim anlar, garibin halinden
Irmaklar çağlar, akar gider gönlümden
Şair Hüdai, vaz geçmiştir serinden
Dört mevsimim kış...gelmiyor yaz gardaşım.