Çoğala çoğala çığ gibi gülerdik
Dönüp ikide bir birbirimize bakar
Oyunmuşcasına şıp diye susardık
Dağın dibine yığılan kar gibiyim komşum
O yok
O bana hiç dönmüyecek
Bu kış var ya
Şömineyi hep ben yaktım
O şu gördüğün karşıdaki
Duvar halısının ortasında çakılı
Adam boyunda Datça papatyasını
Dalsız budaksız köksüz nilüfer gibi
Hüzün sarısı ayrılık kızılı
Bana benzetirdi hep
Canişka derdi seni çiziyorum
Bırakıp gitti bitirmeden
Bak imzası da yok altında komşum
O yok
O bana hiç dönmüyecek
Datça
Kayıt Tarihi : 16.07.2003 01:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sen herkesin özendiği, yaşamak istediği yersin
Sen aşkların en güzeli, EMRAH ile SELVİSİN.
Sen babamın diyarı, doğup büyüdüğüm yersin
Özümsen şivemsen, memleketimsen ErcişHaraya gitse bu yürek, seni anlatır durur
Toprağında açan çiçek, başka diyarda kurur
Erciş'li olmak şereftir, Erciş'li olmak bir onur
Aşımsan suyumsan, ekmeğimsen ErcişSende sevdalar yaşadık, sende türkü yırladık
EMRAH'tan turnaları, hem dedik hem ağladık
Yüz senedir seni biz, direk Allah'a bağladık
Sahipsiz olsan bile, gönlümde il sen ErcişSeni görmeden ölen, demesin ben yaşadım
Seni anlatınca ben, kıskanır tüm aşklarım
Bir gün bu can ölürse, sen ol benim mezarım
Ben belki solarım, sen açan gülsen Erciş
Yürek güzel ise kim engel olabilir yazdırana
Neden aşk bir gün biter demiyorsunuz ?
TÜM YORUMLAR (3)