Tasvirimden Manzaralar Şiiri - Kadir Ersoy

TASVİRİMDEN MANZARALAR

Bilmiyorum biten bu kaçıncı defter,
Olmamışların ardına yazılan hüzünler.
Senin yolunda ölüp gitti bu beşer,
Bir sen kaldın bu manzaradan geriye sevgilim.

Aşk diyordu yeşermemiş kavaklar,
İnanmak diyordu karanlıktaki çiçeklere.
Yolunda yürümekti bir an için bu bahar,
Meğer suya çizilmiş bütün kavaklar.

Aşkı yaşar mı ki bir daha insan?
Eker mi bulutlara bir umut daha?
Yaşamak ki kalmadı senden gayrı bir umut,
Lütfen gelsin yağmurun, bu vahada elimi tut.

“Göğe bakalım” diyordu Turgut Uyar,
“Güle inanalım” diyordu Attilâ İlhan,
“Umuda yürüyelim” diyordu ya Nâzım…
Ben artık hiçbir yere bakamıyorum sevgilim.

Gök sensiz eksik,
Gül sensiz mahzun,
Umutsa adını duymadan
Yeşermiyor artık.