Özlemlerin, türkü tutturmasıdır gurbet
Nakaratların da ahlarla söylenip çalınan
Bırakmıştır bir tarafını, uzaklara teslim ederek
Elbet gün gelecek, tekrar kavuşacağım diyerek
Zaman, ekmek kavgasıyla yitip giderken sessiz
Gizliden kar yağar saçlara, kor ateş olur gurbet
Mazinin dürtüleri başlar, gözyaşı dökülerek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gurbette bir başka hissedilir sıla özlemi. Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta