Bir hiçten var oldum, taşındım dünya âlemine.
Serpildim büyüdüm, yol aldım gençliğimin ahvaline.
Bir süre sonra, çilesi bile hoş gelen, aşk ile tanıştım.
Çocukluk ahvalinden toparlanıp, adamlık ahvalime taşındım.
Dünya gailesi sardı bu sefer, düştük yollarına ekmek kavgasının.
Aldık verdik gittik geldik, marifetinde olduk geçim derdinin.
Hakça alışverişler olsun dedim, hiçbir haksızlığa tamah etmedim.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta