Mevsimlik sevgiler olur mu derdim
Çeken sevene bak çektirene bak
Dosttan kurşun beni bulur mu derdim
Gürz vurup mızraklar kaktırana bak
Sevgiyle bakınan göze ne dersin
Çaldılar ellerimi
Elsizliğin zincirlenmişliğine…
Bağladılar ayaklarımı
Bitirilmiş aydınlığın umutsuzluğuna
Körelttiler gözlerimi
Uzayda burçlarda yerde çöllerde
Boşuna aramış oyalanmışım
Tüy bitirttin seni anan dillerde
Bana yazık seni bir şey sanmışım
Karşılık beklermiş saklanan yüzü
Bir bitiş yeniden başlangıç demek
Batmasın Ay Güneş ne de yıldızın
Yabana atılmaz harcanan emek
Gönlüm Fatiha’ya vermiyor izin
Anladım üç gündür kırgın duruşu
Dil güzel söylüyor el aynın yapsa
Ömür bitiyor da tavır bitmez mi
Yaşanan kıssadan bir hisse kapsa
Geçmişe sarılma devir bitmez mi
Hayal yaşadıkça gerçek ölüyor
Bir zaman seninle gurur duyarken
Şimdi o sen misin şaşırttın beni
İsteğine onay verir uyarken
İttin Kaf Dağı’nı aşırttın beni
Bütün sayfalarım seni yazardı
Yağan yağmurdan eriyen kardan
Dereler dolusu akan ben oldum
Suskun akışıma tek neden yardan
Ufkuna dalarak bakan ben oldum
Yırttım vadileri düştüm derine
Kızaran şafakla tutuşan ufuk
Başlayan günümü yakar mı dersin
Dünden yarınıma aktarılan yük
Soluğu ciğere tıkar mı dersin
Nice kar eridi yağmur sel oldu
Sevdan yakmakta özümü
Bilebilsen bilebilsen
Kan bürüdü kalp gözümü
Bilebilsen,bilebilsen
Asıl neyi sevdiğimi
ANAMSIN
Çok emdim sütünü
Beni yarattın
Beni ben eden bütünlüğümde
Anam.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!