Yürekten duyulan yakın sevgiye
Yürüdük buluştuk hoş sefa geldin
Gönülümü yeniden yönetsin diye
Yerleştin vücuda baş sefa geldin
“İnsanlığın mesafeyi katladı
İmsak Kılıç adlı yüklü buluttan
Boşanan yağmurdan coşan sel gördüm
Hece ölçüsüyle yazan umuttan
Saygın dilde kalem tutan el gördüm
Okyanusta yelken açan dost biri
Sende uyandım
Sende kendime geldim
Ölümcül kış uykusundan
Kök saldım tutundum
Tırmandım yüceliğine
Sensiz
Usta öğretmen emek verir
Uygarlaşmasına insanlığın
Bilgi ve becerisinde yoğurarak
Sunar yararına
Dünya kardeşliğinin
Kusursuz insana örnek sorulsan
En içten güvenle sensin sanırım
Bir biçimde muhtaç halde görülsen
Hassas yara olur dinmez kanarım
İnsancıl yapına tanım az gelir
Doğum öncesi zaman biriminde
Yaratılmamış canlının bilincinde
Ne anlamı var
Geceden sonra şafağın
Anlamsızlıkların bedenlere üflenmemiş ruhlarında
İçinde samimi sevgisi yoksa
Yüreğinde varsam yoksuam neyine
Sevdam bahar seli olsa da aksa
Aklımca kalbine dolsam neyine
Eli sürünürken gözü uçarken
Yaşamak Tanrıdan haksa canlıya
Gencecik canları öldürmek niye
Lanetle karşı dur eli kanlıya
On iki çiçeği soldurmak niye
Ölümler zulümler yağdıran katil
Birbirini çeken iki kutupken yüreğimiz
Esintiyi arkamdan
Destek sanmamsa aldandığım
Tersyüz mü edilmiştim
Kasırga mıydı yön değiştiren
Ufku gözlerine bağlayan hattın
Bir başında sendin bir başında o
Buketler desteydi dokundun kattın
Sanı ve yorumun çok dışında o
Aynı dilden sevda esmezse şayet




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!