Taşlar yerine oturdu
Biraz durdum kendime, düşündüm baktım
Nefsimle cismime tefekkür edip korktum
Hayatta neredeyim, ne idim ne oldum
Sonunda anladım suçu nefsimden saydım
Benki galu beladan söz verip ruhundan
"Belâ Rabbimizsin" deyip huzurundan
Dünyaya inince nefsine uyduğundan
Taşlar yerine oturdu suçluyu buldum
Dündü çocuktum güya cahil okumaktan
Atadan ceddinden büyütüldün kucaktan
Dünya nimetlerini kullanıp oyuncaktan
Düşündüm anladım suçu benden bildim
1 Eylül 2026 salı m.uyar
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 01:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Tefekkür (Taşlar yerine oturuyor)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!