Dünya malını mülküne kanıyorsun
Kanayan yaraya tuz basıyorsun
Üzülenden uzak neşeliye yakın oluyorsun
Yok yere burnundan soluyorsun
Gidiyorum yolcuyum görüyorsun
İçimde kopan fırtınayı bilmiyorsun
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta