Ayrılık hariç;
Her şey olabilirdin
' Şu gül kurusuyla dolu sayfalarımın arasın da! ..'
Meğer;
Bir rüzgarmışsın
Güneşin başına mussallat
Bilirmisin
sana her uzaktan varmak uğruna
bilmem kaç kere
seni beyazın maviye tutunduğu
O en güzel bakışlardan umarsızca
hep yeni bir gecenin gelişini beklediğimi
Hadi bir daha boşa gitmeden
Günler daha erken iken
Aşka düşen acı payıma
Son kez
Bir başka sevgiyle bakta gülümse
Sana gülmek yakışır çocuk
Yüreğine şiir yazmak zor iş
Yazsam bile ağlayan değil seni güldüren olmalı sana umut anlatmalı
Ve bu şiiri okurken bir cellat bile elinden baltasını bırakıp sevmeleri bir çiçekle tutmalı
Sonra da her gülüşünle
unutmalı tüm dedeler nineler yanlızlıklarını
Bak ufaklık
İnsan bir yaşlanınca ölmez
Çünkü ölüm yaştan anlamaz
Yaşarken de ölen çok bu dünya da
Kimi bizi öldürendir
kimini de biz öldürmüşüzdür
Aslın da seni unutmak için
ne bu içimdeki okunmaya hasret kalmış kelimelere
var bir çare
ne de dışarı da duran buzlu şehre
güneşin doğmasına
ne de her yan da üşüyen hayallerime
Üşüyorum sır'daş
Gecenin karanlığında tir tir
çığlıklarım rüzgarın uğultularında
Terkediyor kendini mavinin olmadığı yerlere..
Duyuyormusun sır'daş?
Karanlığa ektiğim sevgi cümlelerinin sesini sen de
sen yağmuru seversin belli ağlamadığından
ancak; yağamur da durur elbet
peki ya o zaman...? ? ?
lakin günler hep aynı açmaz gülüm
biri solarken diğeri açar
senin de devrin döner ayaza
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!