Gece olunca ne oluyor biliyor musun sevgili..?
Geliyor bir demet kırmızı gül ellerime
Ve ben gözlerimi yumuyorum kırmızının renkleriyle
Kokluyorum sabahi daha sabah olmadan
Gece olunca
Şiir olacak diye sessizliğimi parçalıyorum yureğim de
Ellerim de kelepçe
Yüreğim de Dersim
Tutulmuşum
Bir sevdaya mapus damın da
Bilemezsin
Nasıl özlüyorum seni özlemeyi ben de
Sen ne kadar güzelsin
Ve bir o kadar da özelsin
Yok ki sen gibi kokan
Yok işte sen kadar bu aşka yakın
Desem de inanma hep laf ;)
Hep içimiz de bir daha yenilenmeyecek olan eskilelerle büyüdük
Ve eskidikçe de eksilttik ne cok yarınları
En sonun da da anladık ki
Hayata aynı gözden eskisi gibi bakamazmış insan
Zaman yolundaki yürüyen merdivenlerden
sen adımını atmasan bile
..._Ne güzel gülüyorsun çocuk_
Her gülüşün aynı rutinle mahvediyor siyahları
Ne güzel
Koca dünyanın onca rengini
bir gülüşün de görebilmek
Şu an -_- şimdi
bardağım taşkın bir şehir gibi
Bilmez susu pusu
Bir kuru kalabalık ortasındayım ki
Anlatamam
en kara da bile bir gölge gibiyim sanki
Dilime sürdüğüm sanki başka bir memleket
İtler sokaklar da üşürken
Rakı kokardı o gün odalarım
öyle sıcaktım ki
İşte o an da unuturdum tüm soğuğu
Ve net duyardım sağır yanımdan aşkın sesini
Sonrasın da ise hemen gidip bir aynadan bakıyordum o gözlere..
Uyumadan...
..., bir melek dualıyorum sana
gelip konsun o kirpiklerinin karasına
ki;
maviler getirsin benden sana
Bu savuruk sözlerden ayrı
Tel örgülere takılmış
Bir sonbahar yaprağı gibiyim
Zamanın bir önemi yok
Bir ay gecesin de düşlerim
Derin bir uykusundayken yaşamak
kabuslarım bir tek ayakta
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!