Aşk bir heves belki de
Sevgi kalpte emektir
Gönül mevsimlerinde
Hazan,hüzün demektir...
Sevenlerin bildiği
Şu pembe güllere renk veren Rabbim
Bülbüle figânı nasip eylemiş
Bin ümit içinde kapına geldim
Anla ki bu yürek tek seni sevmiş...
Bir zaman ben aşık olamam derdim
Tellere derdini dökerken mızrap
Nağmeler ağlarmış,sazlar ağlarmış
Seven bir gönülde varsa ıstırap
İşveler ağlarmış,nazlar ağlarmış...
Kırılsa kadehler,dökülse şarap
Söğüt dalları düşmüş
Saç olmuş pak alnına
Yeşili salıvermiş
Rabbim ılık bağrına
Şu gönlümü alıp da
Bir geleyim yanına
Yolumda lâleler açtığı zaman
Ruhumda duygular taştığı zaman
Boğaz'da martılar uçtuğu zaman
Derim ki,iyi ki İstanbul'dayım...
Vapurlar gözümden gelip,geçince
Her gecenin sabahında
Yüreğimde bir kor yanar
O boş,o loş odalarda
Gözlerim hep seni arar..
Kokun gelir sanki bana
Gurbet elde sensiz kaldım
Bu hasretlik biter sandım
Ben sözümü tutamadım
İnan en çok ona yandım..
Bu kalbin bir duası var
Gidersen ardından yerin dolmaz ki
Açamam şu kalbi yeni bir aşka
Kadehle,şişeyle işim olmaz ki
Sarhoşluk bir başka,berduşluk başka...
Yolunu bilmem ki meyhanelerin
Mehtapta çağlarken kalbimin sesi
Düşerdi üstüme ayın gölgesi
Seninle her sene bahar ertesi
Sevdaya koşardık biz İnkumu'nda...
Bir duygu pınarı çağlarken bende
Mutluluğa bir kaç adım
Kaldı derken niye gittin
Gönlümdeki son ümidi
Gidişinle sen erittin...
Söyle bana ey vefasız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!