Yağmur kirlerimizden devsirilen,
Bizi temizlemekten uzak bir tavırla yağıyor.
Eyvahlar olsun.
Kirletmedigimiz bir yağmur kalmıştı.
Gecelerin uzun olduğu yılın bu zamanlarinda,
Karanlığımiz dünyayı işgal ediyor gibi hissederim.
Kün fe yekün..
Ol dedi Allah ve oldurdu Allah.
Ol dedi Rabbim, aşık olduk,
Yan dedi Rabbim, köze döndürüldük.
Şimdi şöyle diyorum durmadan:
Ah benim pamuktan libaslarla sarıp sarmaladigim,
Bir adam sevdiğini şöyle tanımladı bugün: Yakarışları capcanlıydı.
Oyleki en ağır uykulardan bile uyandırıyordu.
Bazen bir kartal olup uçuyordu geceleri
Ki bu uçuşu ayın ışığını parlatiyordu.
Sevdasının süsü gamdı onun
Kederiyle yakıyordu bozkırı
Avareyim.
Senden başka uğraşım yok.
Kılıç kuşanmış, cenge hazır bir yiğidim.
Cihanın her bucağında,
Her kıvrımlı ve dar sokağında,
Evrenin galaksilere yön tayin eden azametinde,
Midemde karıncalanan bir ağrının hatrina başladım elime kalem almaya.
İçimdeki zehri kusamamak korkusuyla yazıyorum.
Merkez üssü kalbim olan ve literatüre senin adınla kaydolan;
Büyük bir zelzeleye tutuldum..
Eskilerin deyimlerinde korkuyla bahsettiği,
Çocukların uslu durması için korkutuldugu,
Merhaba sevgili karalama defterim. Seni çok özledim. İhanet ediyorum sana ama sen ihanet ettiklerimin ilki değilsin. İçini rahatlatır mı bu bilmem ama en azından bir konuda dahi olsa yalnız degilsin . Garip bir hâl var üzerimde ve cihanın her köşesi bu garip hâlde eşlik ediyor bana. Yerle yeksan kör gözlü ağır aksak ayaklı hayaller kuruyorum. Başkalarından çalıntı mutluluklarla avunmaktan yıldım sanırım. Dört başı mamur eksik şeylerin tümünden oluşan bir bütünün en tam tarafiyim yine. Histeri krizleriyle boğuşan kalbime sesimi duyuramiyorum. Kulaklarımı sağır eden acı çığlıkları bastırmak için kendimi daha ne kadar rezil edebilirim bilmiyorum. Ah sevgili karalama defterim yorgunum. Canım sıkkın. Sigaraya çok şey borçluyum. Ve borcumu ödeyecek sevinçlere sahip değilim. Şarkı rehberim acı kaynağı. Dokunduğum yerden ızdırap ateşi yükseliyor. Büyüdüğüme çok pişmanim.. Cebimde küçük umutlar taşıdım bir zamanlar. Bol keseden harcamsam belki şimdi kullanirdim. Azer bülbül ile ilk tanıştığım şarkıda kullanmistim bir umut kırıntısıni. Azer bülbül öldü ama ona ugramaktan kurtulamadim.. sevgili karalama defterim sana ne zaman gelsem önce Azer bülbül dinlemeden gelemedim. Kayıp bir adamı kim bulabilir ki sevgili dostum. Bulunmaktan umudunu yitirmiş bir adamı hemde herkesin sadece kendisini kurtarmak için kendini bile harcadığı bu iğrenç çağda kim bulabilir ki. Aramızda sır kalacaksa eğer sevgili karalama defterim kavuşmayı umduğum sessizlikle bir miktar toprağın çok yakın ilişkisi var. Toprak ve sessizlik sonra bilinçsizce bir bekleyiş ve vuslat birbirleriyle ne kadar uyumlu kelimeler değil mi. Aradaki o ritim Azer bülbül şarkılarından daha güzel olan tek ritim değil mi. Kulağa ne kadar rahatlatıcı geliyor. Ama ne yazıkki bu müziği seninle paylaşmam mümkün olmayacak. Al işte sana bir ihanet daha. Ama yinede büyüklük edip beni affeder misin tekrar. Senden çok özür dilediğimin farkındayım. Üzerime gelme çünkü seni kaybetme korkusuyla yapıyorum bunu. Senden başka kimsem kalmadı çünkü. Kavga etmesek olur mu karalama defterim. Gözümde büyüyor sayılı günler halbuki üç günlük demişlerdi dünyaya. Yalan söylemişler. Cok büyük yalan söylemişler. ne dünya üç günlük ne acı geçiyor ne insanın boşluğu doluyor. Elimde ölü düşlerimle geldim sana karalama defterim. Elimde dirilmesi mahşere kalmış hayallerimle geldim. Feryat figanlarim capcanlıyken bedenim iflas ettide geldim. Sevgili karalama defterim bana ninni söyle... Çok uykum var. Bana lütfen ninni söyle
Kan pınarları
İrin selleri ve ırsi bir ihanetin gölgesinde, merhaba sevgilim.
Taş duvarların ardında yumuşak terkedisler planladığın günlerden hatıra kalan bir acıyla merhaba.
Şimdi benim kalbimi harmanlayan isyanlarımi anlatacak kimsem yokken,
Benim elime kağıt kalem almam neden suç olsunki.
Cemalinin güzelliğini örten bütün çirkin hasletlerini gormezden gelip,
Kemter bir kul olarak uyandığım,
Herhangi bir sabahın körü.
Her şeyin aynı ritüelle,
heyecansız bir serüven gibi devinimde olduğu,
Söz gelimi yaşadığım bir zamanda gördüm seni.
Dilruba bakışlarındaki o müşfik eda,
Bir şiir aralığında gönlümün gördüğü
Gözümün nurlara gark olduğu
Saçımın telinden ayak ucuma kadar
Hayranlık nazarı ile temaşa ettiğim
Haşyetle önünde eğildiğim aşkın sahibi.
Bütün haykırışlarım sana beni işit
Bir ayağı kırık sehpada yazdığım bu şiir.
Temelinde yamuk olan hayallerim gibi,
eğri büğrü oldu.
Hiç cennet bahçelerinde geçmedi hayatım.
Ne kazandıysam dişimle tırnağımla kazandım
Ne kaybettimse dişimle tırnağımla acı çektim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!