Kaldırım taşlarının izinde yürüyorum uzun yolu
Gölgemide arkama alarak
Öyle agır geliyorki bedenim ayaklarıma
Bedenimde yüregimi tasımaktan bitkin
Gökten kar yagmur yagıyor kaldırım taslarına
Birde saclarıma
Yolunu ezberlemis gibi gecip gidiyorlar ayaklarımın altından
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta