Düşündüğünüzde tüm yenilgiler geliyorsa aklınıza,
Hiç bulamayacağınız yitiklerinizi arayıp duruyorsanız
Ve onu mezar taşında hatırlamıyorsanız
Yanınızda duruyorken,
Uzandığınızda tutamıyor, baktığınızda göremiyorsanız
İçinizde bu yokluk, içeride bu doygunluk
İçinizde bu uzak duruştaki tarifsizlik....
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta