Ben, gecenin mehtâbına dalmış keder,
Zulmette açan rengârenk bir çiçeğim.
Gecenin şafakla vedalaştığı yer,
Kendine dost, kendine düşman neferim.
Benim; denizlerde suskun, susuz kalan,
Gönlü hicrana tok, sevgiye aç, yalnız.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta