Ben, gecenin mehtâbına dalmış keder,
Zulmette açan rengârenk bir çiçeğim.
Gecenin şafakla vedalaştığı yer,
Kendine dost, kendine düşman neferim.
Benim; denizlerde suskun, susuz kalan,
Gönlü hicrana tok, sevgiye aç, yalnız.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta