Dünyaya geçici geldiğimizi unuttuk
Özel mülkiyet belasının peşine düştük
Ömrümüz bu borcu ödemeye yeter mi diye
Hiç düşünmedik
Iskaladık yaşamayı
Maddi güce sahip olmayı başarı
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




"Mal sahibi mülk sahibi
Nerde bunun ilk sahibi
Mal da yalan mülk de yalan
Var biraz da sen oyalan..."
Yunus Emre
Galiba epeyce eski bir sorun bu,
Tapu meselesi!
Kendisinin sahibini bulamaz, kendine "hakim" olamazsa insan...
Sürekli "tapu" arar, oyalanacak
Tatmin olacak....
Durum bu...
Oysa, "yaşama sarılmak", onu sahiplenmek en doğru yol, bence...
"Kolektif yaşam", mülkiyetin sınırlı olduğu!
Kavgasız, daha doğal....
Güzel şiir..
Tebrikler Önder Kardeşim..
Maalef,
Mal mülk edinmeyi başarı saydık.
Bilgiyi , tecrübeyi başarısızlık ...
Ne değer kaldı , ne bırakılacak hikaye ,
talan ve yalandan başka
Kalemine sağlık üstad
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta