Sensizliğin vurgunu sessizliğinden vuruyor beni
Gelecek dünden habersiz
Karanfiller yerleştirdin şu incecik yüreğime
Rüzgarların üşütür oldu akşamüstleri
Kederli hüzünlüklerin toplamının hepsi
Aramızda kilometreleri eritmeye yeter
Adına özlem diyorum onun ben
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta