Uzun uzun düşünüyorum bu aralar, sebepsiz.
Mutluluğun boynunu vuruyor içimin cellatları.
Yeşermiyor bir türlü hayatımın yaprakları.
Biz sanki bir amacı olmayan tanrının oyuncakları.
Zaman bir nehir gibi, sürüklüyor bizi.
Kıyıya varmadan kayboluyor umut izi.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta