Uzun uzun düşünüyorum bu aralar, sebepsiz.
Mutluluğun boynunu vuruyor içimin cellatları.
Yeşermiyor bir türlü hayatımın yaprakları.
Biz sanki bir amacı olmayan tanrının oyuncakları.
Zaman bir nehir gibi, sürüklüyor bizi.
Kıyıya varmadan kayboluyor umut izi.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta