Tanrı insanı ademi yarattı…insan yalnızlığına sığındı…
Tanrı havva"yı yarattı…Adem havva"ya hayran kaldı…
O gün bu gün aşk olan tanrı,aşkı insana da bıraktı…
Aşk tanrıdır sen de aşksın,
Sen aşıksan,tanrıya daha yakın hissedersin kendini…
İlk aşktan bu yana maddiyatın yalanın menfaatin zalimliğin tanrısı yoktur…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiiri okuduktan sonra aşki anlıyor insan.kimin için yazildiysa ne özel bir insan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta