Tanrı Beni Unuttu Şiiri - Azad Kara Seyrek

Büyüdüm artık.
Ve bunca zamanın olduramayışlarıyla sertleşti artık cümlelerim.
Göğü yırtan yardım çığlıklarım,
Ve cevapsız yalvarışlarım eşliğinde
Tanrı beni unuttu.

Kanımda onlarca meçhul hastalık,
Ve kafamda susmayan sesler.
Bu onuncu ölen kedim.
Güzel olan hiçbir şey kalmıyor benle.

Bir kadın sevdim adı lazım değil,
Bunca yılda rüyamda bile tutamadım elini.
Uyanıkken zaten sevmez beni.
Beş yıl sonra geçen gün aşığım sana dedim,
Cevap bile vermedi.

Beni anlamayacaklar!
Beni işleri güçleri yokken,
Yollar kapanmışken kardan ve elektrikler gitmişken,
Herhangi bir şeyi anlamak için tüm koşullar uygunken bile anlamayacaklar!
Bu kaçıncı batan gemim?