İlk patlamaydı herşeyi başlatan
Sonra sonsuz bir sessizlik
Yayılıyordu küçük olan büyük olmak için
Yeniden başlıyordu herşey
Yepyeni bir erekti düşünülen
Bir defa daha başlıyordu:Başlangıç ve Son
Karanlık ve anlamsızlık,beraberinde korkuyu getiren
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta