Tanımak hataydı

Ben kimseye muhtaç olmadım,
sadece değer verdim.
Bazı insanları kaybetmek değil,
tanımak hataydı.

Yüreğimi ortaya koydum,
karşılığında suskunluk topladım.
En çok da
iyiliği borç sananlar kırdı beni.

Sineye çektim,
havale ettim.
Ne varsa gömdüm içime.
İnsan bırakır,
Allah bırakmaz.

Sabreden kalbi
Allah boş bırakmaz.
Geciken her adalet,
vakti gelince en doğru kapıyı çalar.

Artık ne kırgınlığımı büyütürüm,
ne de kimseye kin taşırım.
Çünkü yük olan öfke değil,
onu omzunda taşımaktır.

Bıraktım herkesi
kendi vicdanıyla baş başa.
Ben hesabımı Rabbime bıraktım,
gerisi zamanın hükmüne kaldı.

Bir gün herkes
ettiğini önünde bulur.
Kimi bir duada,
kimi bir ah'ta,
kimi de geç kalmış pişmanlıkta.

Ben yoluma devam ederim;
çünkü öğrendim ki
insanın en büyük gücü,
kırıldığı yerden
yeniden ayağa kalkabilmesidir.