Tanıdım insanları,
bir yol kenarında bazen
bazen bir yolun orta yerinde
çıplak ayakları
Yarası ağır,kalbi dokunaklı
konuştukça bir dağ gibi büyür yaraları
o küçük tebessüm ülkesinde
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Kimisi inandığı gibi yazar ve konuşur içinden geldiği gibi.Kimisi inandırmak için konuşur ve yazar,işine geldiği gibi.Bu bir yaradılış meselesi...
Tanıdım insanları diyorsun ama bence zor zor insan tanıdım dediklerinin bile ne farklı yanlarının olduğunu görüveriyor. Şiir olarak tebrikler nicelerine diyor esenlikler diliyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta